من امروز فهمیدم اگه پیشونیم همش جوش می زنه یا اگه موهام ریخت و الان که دراومده بد حالت و نرم و نازک وفر شده همش واسه اینه که درون ناارومی دارم! همش تمام تنم داغه ×!خدااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااخودت آرومم کن ! همه رو آروم کنخدا! الان دیگه نزدیکه اذون شبای ماه رمضونه ! خدا خودت همه رو آروم کن و تمام دلها رو شاد و تنها رو سالمدیگه انقد سنس منفی به خودم وارد نمی کنم ! نگران آینده نخواهم بود و زیاد فک نمی کنم و حسرت گذشته رو هم نمی خورررمممممممممممینی می شه!!!!!!!!!!

اینجا شماله و هوا بارونیییییییی

دلم گرفته

لا لا لا لا لا لا ...................................

چطور اعتماد به نفس روحى مان را بالا ببريم احتمالاً قبلاً اصطلاح اعتماد به نفس روحى را نشنيده ايد. معتقدم كه اين اعتماد به نفس مهمترين نوع اعتماد به نفس است چون رابطه ى شما را با دنيايى كه در آن زندگى مى كنيد، تعريف مى كند. در ذيل سه ويژگى اعتمادبه نفس روحى ارائه شده است. 1- باور اينكه جهان معمايى است كه مدام تغيير مى كند و اينكه در همه جاى دنيا مى تواند علاقه به خوبى را ديد. به هر جايى در دنياى طبيعى نگاه كنيد، متوجه مى شويد كه تمام زندگى طورى طراحى شده است كه بتواند توسعه پيدا كند و بهتر بشود. نوزاد به طور سحرآميزى رشد مى كند و بزرگ مى

المیرا: سلام آقای مالکی مشکل من هست که جدیدا افکار خودم رو نمی تونم خوب کنترل کنم. زمانی من به عنوان یک فرد مثبت اندیش و توانا در خانواده مطرح بودم اما الان (کمی مشکلات و فشار زندگیم زیاد شده) کمی زود خسته می شم و اونوقته که دیگه نمی تونم جلو افکار منفی رو بگیرم. یک آن متوجه می شم که دارم به چه چیزهای عجیب غریب فکر می کنم. باید چی کار کنم که مثبت اندیشی برگرده تو ذهنم؟ خواهش می کنم کمکم کنید. خیلی ممنون از شما مهدی مالکی نژاد: سلام خانم المیرای گرامی، من بارها شده که با یک اتفاق کوچک آنقدر به آن فکر کردم که به قول معروف از کاه کوه ساختنم، بگذارید مثالی

به نام خدا بعد از کلییی سال باز اومدم به این ویلاگ. چن تا از مطالب قدیمیمو خوندم . دارم می بینم که خوب بود و خیلی بهتر از اینه که حرفاتو به یه آشنایی بزنی که بعد بیاد بزنه تو سرت. هم اتاقیمو می گم که چند روزه تصمیم گرفتم دیگه باهاش مثله قبل نباشم. اذیتم می کنه . مهم نیست. تو همه کارهام دخالت می کنه و همش ایراد می گیره و مسخره می کنه و من دوس ندارم. من الان دانشجوی ارشد برق دانشگاه شیرازم. دانشگاهمو دوس دارم. شهر عالیه شیرز زو هم دوس دارم . ولی در گیری ذهنی زیاد دارم . بزرگترین درگیریم اینه که تلاشم کم. و حسرت می خورم از فرصت هایی که از دست می دم در حالی که می

من امسال کار احمقانه زیاد انجام دادم تو خوابگاه. تجربه شد برا اینکه دیگه شیطنت رو با حماقت اشتباه نگیرم. و هر بار که یادش میفتم یا دختری رو که قضیه راجع به اون بوده تو خوابگاه می بینم حالم بد می شه . خییلی بد . تنها شدم ولی من قویم و می خوام قوی بمونم . این آدما اگه نباشن حالم بهتره....باید قوی باشم و بتونم با حذف دو تا آدم از زندگیمم بتونم به زندگیم ادامه بدم حتی بهتر از قبل .... حس می کنم هم اتاقیم منو واسه خندیدنامون می خواست و معمولا من می خندوندنمون هر چند برای روحیم خوب بود ولی نمی ارزه به اینکه هر چند روز بخوای ازش یه حرف جدید بخوری و بهم بریزی

بیم و امید خدا تو قرآنش هم آدم ها رو به آینده امیدوار می کنه و هم عاقبت کارهای بد رو می گه و می ترسونتشون. دید ما هم باید به ینده همین طوری باشه. هم امید داشته باشیم و هم از عاقبت تلاش نکردم بترسیم و اجازه ندیم یکی از اینها بر دیگری غالب بشه. به آینده مثل یک راز نگاه کن. کی می دونه آینده چه اتفاقی میفته؟ شاید حال روحیت عالی باشه و احساس خوشبختی ایی رو تجربه کنی که هیچ کس تجربه نکرده باشه. هیچ وقت نترس و به دل خطر ها برو و هیچ وقت به خودت برچسب نزن که من آدم فلانیم یا .....این برچسبا فقط جسارتتو ازت می گیره. خدا جون خودت کمکم کن.